Logo Akademii Młodego Palancisty: dzięcioł w czapce z kijem do palanta i piłką tenisową

Darmowy materiał szkoleniowy, PDF, 10 stron

Taktyka w palancie

Taktyka w palancie to decyzje, które wygrywają mecze, zanim padnie pierwszy punkt: kto wybija pierwszy, gdzie posłać piłkę, kiedy biec, a kiedy zostać na bazie, i jak ustawić obronę, żeby rywal nie znalazł luki. Materiał Akademii Młodego Palancisty zbiera to na 10 stronach, osobno dla ataku („Niebo”) i obrony („Piekło”).

Okładka materiału „Taktyka w palancie”: taktyka ataku i obrony, Akademia Młodego Palancisty
  • Dla kogo: zawodnicy, trenerzy, nauczyciele WF, rodzice
  • Zakres: 6 tematów ataku, 3 tematy obrony
  • Cena: 0 zł, dostęp od razu po zapisie

Odbierz taktyki

Podaj dane, a link do pobrania pokażemy od razu.

Administratorem danych jest Nowoczesna Edukacja sp. z o.o., Al. Niepodległości 4/9, 69-100 Słubice, NIP 5981641970, REGON 369200180, KRS 0000712485 (Sąd Rejonowy w Zielonej Górze, VIII Wydział Gospodarczy KRS). Dane przetwarzamy, żeby udostępnić materiał (art. 6 ust. 1 lit. b RODO), a newsletter i kontakt telefoniczny wyłącznie na podstawie zgody (art. 6 ust. 1 lit. a RODO), do czasu jej wycofania. Masz prawo dostępu do danych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przeniesienia oraz skargi do Prezesa UODO. Kontakt w sprawie danych: arkadiusz.tomczyk@akademiamlodegopalancisty.pl. Szczegóły w polityce prywatności.

Co jest w środku

Część I: Taktyka ataku („Niebo”)

  1. Kolejność wybijających: kto otwiera, kto „czyści bazy”, kto zamyka serię
  2. Sztuka wybicia: czytanie pola, uderzenie górne i „laga”
  3. Kierunki uderzeń a taktyka biegowa
  4. Ryzyko i poświęcenie dla drużyny, świadomość liczby błędów
  5. Walka o bazy: technika wślizgu
  6. Mentalność atakującego: zaufanie, czujność, presja

Część II: Taktyka obrony („Piekło”)

  1. Profil fizyczny i mentalny obrońcy
  2. Formacja Piekła: I, II i III linia oraz rola Kampiarza
  3. 5 złotych zasad gry obronnej

Pytania o taktykę

Jak ustawić kolejność wybijających w palancie?
Kolejność to pierwsza decyzja taktyczna przed zmianą. Na początek (1-2 zawodnik) idą „szybcy i pewni”: gracze z chłodną głową, którzy powtarzalnie wprowadzają piłkę do gry i szybko przyspieszają. W środek (3-4 zawodnik) wchodzą „mocarze”, czyli najsilniej uderzający, gdy na bazach stoją już pierwsi gracze. Na koniec serii „sprytni i taktyczni”, którzy precyzyjnie posyłają piłkę w luki i sprowadzają resztę drużyny do IV bazy.
Jak wybijać piłkę, żeby zdobywać bazy?
Przed gwizdkiem obejrzyj ustawienie obrony i poszukaj „dziur”: pustej strefy przy liniach bocznych albo obrońcy stojącego za głęboko lub za blisko. Uderzenie górne (jak serwis tenisowy) posłane tuż przy linii bocznej zmusza obronę do cofania się. Uderzenie boczne, tzw. „laga”, leci najdalej, ale jest czytelne i łatwiej je złapać na Kampę. Gdy obrona cofa się pod linię końcową, zagraj krótką, miękką piłkę tuż za I linię.
Kiedy biec, a kiedy zostać na bazie?
Decyduje kierunek wybicia. Piłka bita na stronę III bazy daje więcej czasu na bieg z I do II bazy, bo obrona ma najdłuższą drogę do podania. Piłka bita na stronę II bazy ułatwia bieg z III do IV bazy, czyli punkt. Zasada nadrzędna: ryzyko tak, ale nie ślepa szarża. Jeśli obrońca ma piłkę w dłoni i stoi blisko bazy, do której biegniesz, wyhamuj i wróć na poprzednią bazę.
Kiedy w ataku warto ryzykować?
Patrz na liczbę błędów na tablicy. Przy 0 lub 1 błędzie gra się agresywnie: trudne biegi i presja na obrońców. Przy 2 błędach liczy się bezpieczeństwo: pewne wprowadzenie piłki do gry i biegi tylko w pewnych sytuacjach. Wyjątek to groźba Zygfryda, gdy na I bazie stoi już dwóch graczy. Wtedy trzeba zaryzykować bieg na II bazę, nawet kosztem zbicia jednego zawodnika, żeby drużyna nie straciła zmiany.
Pobierz pełny materiał za darmo